SKOMPLIKOWANI (2025) - RECENZJA FILMU

 

Niestandardowa komedia nie-romantyczna o złożonych relacjach damsko-męskich w nowoczesnym wydaniu, pełna absurdalnych sytuacji i barwnych bohaterów zbiera pochlebne recenzje. Czy warto sprawdzić Skomplikowanych?

Reżyserem i scenarzystą filmu jest Michael Angelo Covino, który do tej pory stworzył tylko jeden pełnometrażowy projekt (Pod górkę z 2019 roku), a bardziej znany był ze swych drugoplanowych ról aktorskich. Jako scenarzysta współpracował z nim Kyle Marvin, aktor i producent, który wyreżyserował film Osiemdziesiątki dla Brady’ego. Obaj grają główne role męskie tej produkcji.

Muzykę skomponowali Dabney Morris (Procesja, Czasem myślę o umieraniu, Pavements) oraz David Wingo (Motocykliści, Egzorcysta. Wyznawca, Mayans MC, Barry, Kidding). Za zdjęcia odpowiadał Adam Newport-Berra, operator w serialu Studio, który poza teledyskami m.in. Kendricka Lamara kręcił odcinki takich seriali jak Euforia, Peryferia, The Bear.

RECENZJA MOŻE ZAWIERAĆ ŚLADOWE ILOŚCI SPOILERÓW.

PRZED UŻYCIEM SKONSULTUJ SIĘ Z DZIENNIKARZEM LUB RECENZENTEM.

Po niespełna roku małżeństwa podcasterka terapeutyczna Ashley (Adria Arjona, w ostatnich latach Star Wars: Andor, Hit Man, Morbius, 6 Underground, Mrugnij dwa razy) informuje swego męża, Careya (scenarzysta Kyle Marvin, Pod górkę, WeCrashed: upadek start-upu), że potrzebuje zmiany i chce wziąć rozwód. Zrozpaczony Carey udaje się po poradę do swego przyjaciela, Paula (reżyser i scenarzysta Michael Angel Covino, m.in. Nowiny ze świata, Riff Raff, Pod górkę, All Wrong), który mieszka wraz z żoną, Julie (Dakota Johnson, ostatnio Materialiści, Madame Web, Nocą w Nowym Jorku) i problematycznym synkiem Russem (Simon Webster, From, Black Phone 2, Brilliant Minds).

Zaprzyjaźnione małżeństwo informuje Careya, że prowadzi otwarty związek, w efekcie czego Carey spędza noc z Julie. Gdy informuje o tym Paula, dochodzi do wybuchowej konfrontacji między przyjaciółmi, a Carey postanawia pozwolić na eksplorowanie jej seksualnych potrzeb bez rozwodu, a w ich domu zaczynają mieszkać jej liczni kochankowie, m.in. gitarzysta Jackson (Charlie Gillespie, Julie and the Phantoms, Suze), masażysta Fede (David Castaneda, The Umbrella Academy, Ballerina) czy szefowa kuchni Antoneta (Nahéma Ricci). Carey zaś, wypełniając ojcowskie obowiązki w rodzinie Paula, który prowadząc firmę rzadko ma czas dla żony i syna, rozwija emocjonalną relację z Julie. Dla obu „par” zaczyna się prawdziwy rollercoaster obfitujący w liczne i ostre zakręty w ich relacjach oraz zrozumieniu własnych potrzeb i oczekiwań od partnera.

Trudno opowiedzieć o fabule filmu Skomplikowani, gdy ta, zgodnie z tytułem, jest dość skomplikowana, a relacje między bohaterami gęste są od komediodramatycznych wydarzeń. Cały film charakteryzuje jednak pewna lekkość, sprawiając iż natłok sytuacji nie przytłacza widza i płynie on z nurtem emocji i uniesień bohaterów. Duża zasługa w tym duetu Covin i Marvin, którzy napisali dla siebie wyraziste role, wzbogacając film o cięty dowcip i dynamiczny rozwój akcji oraz postaci.

Aktorsko też wypadli najlepiej z głównej obsady. Widać między pracującymi od lat chemię i lekkość w relacji. Nominalnie głównym bohaterem filmu był Kyle Marvin, ale to Michael Angelo Covin wywarł na mnie większe wrażenie ze względu na bardziej błyskotliwy charakter. Przyzwoicie wypadły w swoich rolach Dakota Johnson, której specyficzny styl aktorski dobrze wpasował się w ramy filmu oraz dużo bardziej energiczna i uwodzicielska Arja Arjona, choć bohaterka przez nią odgrywana była najmniej sympatyczna.

Film był solidnie zrealizowany pod względem audiowizualnym, ale główną siłą, poza bohaterami, był aspekt komediowy, operujący często w sferze damsko-męskich relacji, również seksulanych, ale bardziej intelignetny niż wyuzdany. Warto też wspomnieć, że to raczej męska część obsady świeciła golizną. Absurdalne sytuacje i zachowania bohaterów pasowały do tej produkcji, która już od początku narzuciła specyficzny ton, od którego część widzów może się odbić. Kwintesencją tego komizmu była natomiast świetnie zrealizowana scena walki pełna długich ujęć i świetnej choreografii rodem z filmów o Johnie Wicku, podszyta jednak sytuacyjnym humorem. W powierzchownie skomplikowanym scenariuszu ukryto zaś stosunkowo proste przesłanie, a droga do konkluzji bohaterów była nader kręta, co również nie wszyscy muszą przyjąć z entuzjazmem.

Podsumowując, Skomplikowani to rzeczywiście skomplikowana fabularnie komedia pełna absurdów i złożonych relacji między bohaterami, którzy poszukują miłości, zrozumienia i akceptacji. Nasycona specyficznym humorem, buduje ciekawą narrację o bohaterach, których da się polubić i im kibicować. Nieszablonowy humor podbija odbiór tego dzieła, toteż oceniam Skomplikowanych na 7,25/10 i śmiało mogę powiedzieć, że to jedna z lepszych tegorocznych mainstreamowych komedii, choć film sam w sobie jest dość specyficzny i nie każdy odbiorca wczuje się w jego vibe.